Svaka jača snježna padavina u Bosni i Hercegovini neminovno budi sjećanja na februar 2012. godine, kada je jedna od najtežih zima u posljednjim decenijama pokazala koliko sistem može biti ranjiv pred ekstremnim vremenskim uslovima.
Te zime Sarajevo je bilo gotovo u potpunosti paralizirano. Javni gradski prevoz je stao, tramvaji su ostali zaglavljeni na šinama, a hiljade građana su do posla i osnovnih obaveza stizale isključivo pješice. Nastava u osnovnim i srednjim školama bila je obustavljena, dok su univerziteti odgađali ispitne rokove.
Institucije su teško odgovarale na izazove, ali je solidarnost građana došla do izražaja. Brojni stanovnici su se sami organizovali i čistili ulice i prilaze zgradama, dok su volonteri Crvenog krsta dijelili hranu i tople napitke onima koji su ostali odsječeni. Uprkos haotičnoj situaciji, snijeg je za najmlađe značio i priliku za sankanje i igru.
Ekstremni vremenski uslovi nisu zaobišli ni ostatak zemlje i region. Mostar je te zime zabilježio čak 87 centimetara snijega, dok su dijelovi Hrvatske i Srbije bili suočeni s vanrednim stanjem. U Dalmaciji je snijeg počeo padati u noći s 2. na 3. februar, a u Vrgorcu je izmjereno rekordnih 112 centimetara snježnog pokrivača. U Srbiji je u 27 općina proglašeno vanredno stanje, a slične mjere bile su na snazi i u Crnoj Gori. Potpuna normalizacija trajala je više od deset dana.
Danas, više od decenije kasnije, logično se postavlja pitanje – može li se takav scenarij ponoviti. Iako aktuelne prognoze ne najavljuju ekstremne količine snijega poput onih iz 2012. godine, prvi dani ove zime već su pokazali koliko je sistem osjetljiv. Neočišćene saobraćajnice, zastoji, saobraćajne nezgode i otežano kretanje izazivaju zabrinutost da bi svaka jača snježna epizoda mogla dovesti do ozbiljnih poremećaja.
Iskustvo iz 2012. godine ostaje važna opomena da se zima ne smije posmatrati kao iznenađenje, već kao redovan izazov koji zahtijeva pravovremenu pripremu, koordinaciju i odgovorno djelovanje svih nadležnih službi.
